A e kthyen këto luftën në “monopol” dhe shtetin në “pronë private”?
Gjithnjë e më shpesh dëgjohet shqetësimi se disa individë, të cilët dikur u ngritën mbi sakrificat e luftës, sot po tentojnë ta shndërrojnë atë në një lloj “monopoli moral”, duke e përdorur si mjet për pushtet, ndikim dhe përfitime personale. Pyetja që lind natyrshëm është nëse lufta – ky kapitull i shenjtë i historisë sonë – po keqpërdoret për t’u prezantuar si “certifikatë” e përhershme autoriteti.
Njësoj siç shtrohet edhe dilema tjetër: a është shteti, për të cilin u luftua me gjak e sakrificë, duke u trajtuar si pronë private nga një grusht njerëzish që ndërrojnë pozitat, por jo mentalitetin? Nëse idealet e luftës përdoren për interesa të ngushta, atëherë humbet qëllimi për të cilin u sakrifikua – liria, drejtësia dhe barazia për të gjithë.
Këto pyetje nuk janë thjesht kritika; ato janë thirrje për reflektim dhe përgjegjësi. Sepse shteti duhet t’u takojë qytetarëve, jo individëve; dhe lufta duhet të nderohet, jo të monopolizohet.
