Неверството не е „машко“ или „женско“ по правило — ама начинот на кој луѓето влегуваат во тоа често има врска со тоа како се чувствуваат во врската.
Некои психолози посочуваат дека жените почесто носат одлука за неверство кога веќе подолго време се емоционално разочарани, додека кај мажите понекогаш знае да биде поимпулсивно. Но клучното е: не постои една единствена причина и не е фер вината автоматски да се стави „100%“ на една страна.
Ако почнуваш да се сомневаш, пред да глумиш детектив, постави си реални прашања:
-
Дали сте се оддалечиле и престанавте да разговарате како луѓе?
-
Дали ја слушаш (или само чекаш ред да збориш)?
-
Дали покажуваш внимание и почит, или ја земаш здраво за готово?
-
Дали има нерешени навреди/замерки што се таложат?
-
Дали и понатаму постои блискост, време заедно и „мали работи“ што значат многу?
Ако си се трудел и врската е здрава — нема поента да живееш во параноја.
Ако си бил ладен, дистанциран и сте влегле во рутина без контакт — чудното однесување може да биде знак дека нешто веќе се распаѓа (со или без трета личност).
Поентата не е да бараш виновник. Поентата е да провериш: дали врската ви е жива — и што можете да направите пред да стане доцна.
