“Gjashtëmbëdhjetë vjet i kam kaluar nën të njëjtën çati me vjehrrën, dhe çdo ditë ka qenë një betejë e heshtur. Më shikonte me një autoritet të ftohtë, më fliste me një ton që të ngrinte gjakun, dhe ndër urdhrat më poshtërues ishte ai absurd: ‘mos u laj’.
https://www.facebook.com/reel/1898323214440814
Sikur të më mohonte të drejtën më themelore, dinjitetin, pastërtinë, vetveten. Çdo herë që e thoshte, më dukej sikur më rrëmbente një copë liri nga duart, derisa një ditë kuptova se askush nuk ka të drejtë të të shndërrojë në hijen tënde — as vjehrra, as shtëpia, as jeta e imponuar. Gjashtëmbëdhjetë vjet heshtje, por jo më.”
