“Unë nuk mund të kthehem në shtëpi me pagë 2,995 € – veç kur e di sa të varfër është populli ynë.”
Ky pagim mund të jetë shumë për mua, por kur shoh vuajtjet e përditshme, mundimin e familjeve dhe sfidat që përballin qytetarët, ndjej se nuk është e drejtë të ndihmoj veten në kushtet kur shumica përpiqen të mbijetojnë. Si kryeministër, përgjegjësi ime është t’i vë nevojat e këtij populli përpara rehatisë sime personale. Çfarë mund të jetë më me vlerë sesa besimi dhe mirëqenia e njerëzve që përfaqësoj?
Unë dua të qëndroj pranë njerëzve — me këmbë në tokë, me ndjeshmëri dhe me përkushtim për t’iu shërbyer atyre në mënyrën më të ndershme dhe më të drejtë. Për mua, shërbimi publik nuk është vetëm një detyrë formale — është premtim për të mos bërë diferencë, për të mos harruar se kush jemi dhe për kë punojmë.
